Rentrée littéraire : un peu plus de visibilité

von | 10.10.2018

Pour cette rentrée, les Lëtzebuerger Bicherediteuren ont choisi de faire montre de solidarité et ont organisé une action collective afin de mieux communiquer au public le choix de livres édités au grand-duché.

Que la littérature est un des enfants pauvres de la politique culturelle luxembourgeoise n’est pas vraiment une nouveauté. Alors qu’en ce moment la Foire aux livres de Francfort retrouve enfin un stand luxembourgeois – même si celui-ci est aussi et avant tout une action de « nation branding » international –, les Lëtzebuerger Bicherediteuren tentent aussi de mieux faire connaître leurs produits au niveau local.

Sous le titre « Bicherrentrée 2018 », des affiches (avec les couvertures de livres fraîchement édités) seront accrochées dans les librairies et autres endroits bibliophiles du pays, et une série de lectures et de présentations de livres est également prévue jusqu’à la fin de l’année. Et qui sait, peut-être même que le grand-duché aura un jour sa propre rentrée littéraire, en tant qu’événement qui dépasserait les quelque peu soporifiques Walfer Bicherdeeg ?

Plus d’infos sous : www.bicherediteuren.lu

Dat kéint Iech och interesséieren

PODCAST

Am Bistro mat der woxx #370 – Wéi Fraen am Prisong duebel bestrooft ginn

All Woch bitt d’woxx Iech an hirem Podcast en Abléck an hir journalistesch Aarbecht a beliicht d’Hannergrënn vun engem Artikel. Een neie Rapport vum Ombudsman wéist op een néits, datt Fraen zu Lëtzebuerg am Prisong weiderhin ongläich behandelt ginn. Dat läit engersäits dorunner, datt d'Untersuchungshaft an déi Verurteelt net getrennt sinn, mä...

KULTURTIPP

Buchtipp: Wenn die Welt brennt

Fiona Sironics Debütroman „Am Samstag gehen die Mädchen in den Wald und jagen Sachen in die Luft“ ist in einer Zukunft angesiedelt, die unserer Gegenwart vielleicht näher ist, als wir es wahrhaben wollen.

KULTURTIPP

Expotipp: Theatre of Cruelty

Das monotone, disharmonische Klaviergeklimper im Treppenaufgang zu den Ausstellungsräumen signalisiert den Besucher*innen bereits: Das hier wird unangenehm. Der durch dunkle Vorhänge abgetrennte Hauptsaal führt in die Welt der Grausamkeit des französischen Künstlers Antonin Artaud (1896–1948), der in der Mitte des 20. Jahrhunderts eine...