Toutes et tous uni.e.s dans un même cri – 2/12

von | 10.03.2021

Une plainte
Une silhouette tournoie
s’efface l’image au sol mouillé
des larmes en gouttes chaudes et lourdes.
Entends-tu la plainte
de l’enfant perdu sur la lagune ?
Entends-tu venir les chiens dogues
à sa poursuite ?
Le souffle rauque du vent oublieux.

Katia Lemieux, poète

Les textes publiés ont été mis à la disposition du woxx dans le cadre du projet contre les violences faites aux femmes, « Toutes et tous uni.e.s dans un même cri », lancé par Miriam R. Krüger.

Dat kéint Iech och interesséieren

KULTUR AM ALLGEMENGENKULTUR DIREKT

Chrëschtdagsgeschicht: Zweete Chrëschtdag

„Neue Weihnachtsbeleuchtung für Merdingen“ steet a Groussbuschtawen an der Zeitung. D’Maiki blënzelt a liest d’Iwwerschrëft nach eemol, fir sécher ze goen, dass hatt sech net geiert huet. Dach, do ass definitiv en „r“ ze vill. Medingen misst et heeschen, mee Merdingen ass och schéin. Villäicht esouguer méi zoutreffend. Dee Moment, wou hatt...

KULTUR DIREKT

Toutes et tous uni.e.s dans un même cri – 12/12

Le but n’est pas de se concentrer sur la violence elle-même, mais de créer des environnements et des structures pour changer les modèles de comportement destructeurs. Commencez par changer la rhétorique. « Elle s’est fait violer »… NON. QUELQU’UN L’A VIOLÉE. L’objectif est de communiquer la force et le pouvoir des femmes, de montrer comment...

KULTUR DIREKT

Toutes et tous uni.e.s dans un même cri – 11/12

Ballad of the Young Husband Six weeks o’ marriage, a full moon,    One night I woke alone; I took the gun, unlatched the door,    And felt meself turn stone ― Across the pasture ran a trail    Of footsteps in the dew, That led toward the upper field    And then were lost to view. The...

KULTUR DIREKT

Toutes et tous uni.e.s dans un même cri – 10/12

Schweigen Ihr Schicksal teilte sie mit anderen Frauen Ohne von deren Leid zu wissen Wie andere verbarg sie das innere Grauen Und versteckte Flecken und Wunden beflissen Scham und Schmerz verspürte sie Tag für Tag Wie eine dunkle Wolke, die über ihr schwebte Der Zweifel, ob es vielleicht an ihr lag Der wie pechschwarzer Ruß an ihr klebte Tränen...