Im Stream: Princess Charming

von | 04.07.2021

„Princess Charming“, die welweit erste lesbische Dating-Show, hält nicht nur an Genderbinarität, sondern auch an einer skurrilen Definition von Monogamie fest. Sehenswert ist sie dennoch.

TVNOW/René Lohse

Mit „Princess Charming“ lief am 25. Mai zum ersten Mal eine Dating-Sendung dieser Art an: Anders als bei Formaten wie „The Bachelor“ buhlen die Kandidatinnen hier nicht um einen Mann, sondern um eine Frau namens Irina. „Prince Charming“, das schwule Pendant dazu, lief bereits 2019.

Das Format bringt nicht nur Sichtbarkeit für lesbische und bisexuelle Personen: Die Kandidat*innen präsentieren ein breites Spektrum an Weiblichkeit, Gea identifiziert sich als nicht-binär. Dennoch könnte die Sendung durchaus queerer sein, politische Gesprächsthemen sind, wie für solche Formate leider üblich, selten. In einer der ersten Folgen wird einmal recht oberflächlich über den Unterschied zwischen „Maskulin“ und „Feminin“ gesprochen. Mit der Zeit legt die Sendung beziehungsweise die Kanditat*innen jedoch eine Schippe drauf: In der sechsten Folge wird hitzig darüber debattiert, ob die Behauptung, nie eine weiblich lesbare Person mit Penis daten zu wollen, transfeindlich sei. Gea steht ziemlich alleine da, immerhin ist auch Wiki gut informiert. Der transinklusive Standpunkt geht in der Sendung leider etwas unter.

„Prince Charming“ und „Princess Charming“ sind weit mehr als nur die queeren Versionen des Hetero-Originals. Dadurch, dass alle Kandidat*innen homo- oder bisexuell sind, ändert sich die gesamte DNA der Sendung. Klar können sich auch in der Hetero-Version Kandidat*innen ineinander verlieben (und das ist auch schon passiert) – bei „Prince“/“Princess“ ist dies jedoch inhärenter Teil des Konzepts. Es scheint logisch: Sind die Kandidat*innen nicht gerade auf einem Einzel- oder Gruppendate, leben sie rund um die Uhr auf engstem Raum miteinander – sogar Betten müssen sie sich teilen. Während dieses Konzept bei der Hetero-Version wohl vor allem zum Ziel hat zu zeigen, wer sich mit wem verbündet oder verfeindet, werden bei „Prince“/“Princess“ auch Anziehungen zueinander deutlich.

In Dating-Sendungen wie diesen steht Monogamie nicht an vorderster Stelle. Das wirkt zunächst paradox, geht es doch gerade darum, den*die Eine*n zu finden. Bis es aber soweit ist, finden unzählige Dates zwischen verschiedenen Menschen statt, bis zum Finale kommt es häufig zu intimen Situationen. Allein in der sechsten „Princess Charming“-Folge hat Irina an einem Tag drei Kandidatinnen geküsst. Von Polyamorie wird in der Sendung dennoch nicht gesprochen. Dass sie auch explizit nicht erwünscht ist, wird spätestens dann klar, wenn es zwischen den Kandidat*innen funkt. Als Anwärterin Saskia der Princess in einer Folge anvertraut, eine andere Kandidatin geküsst zu haben, erklärt Irina anschließend mit ernster Miene in die Kamera, dass sie schon gerne wüsste, welche Gefühle dabei im Spiel waren. Auch wenn der Kuss selbst für sie kein Ausschlusskriterium war – kurze Zeit später waren die beiden Turteltäubchen dennoch nicht mehr dabei.

Dass Drama wie dieses von den Macher*innen gewollt ist, wird schon an der Prämisse klar: Die queeren Kandidat*innen müssten ja nicht alle in der gleichen Unterkunft wohnen. Dadurch, dass allerdings nur der*die Prince/Princess mehrere Menschen zugleich daten darf, wird Polyamorie allerdings eher als Show-Konzept denn als legitimes Beziehungsmodell dargestellt.

Gründe, sich die Sendung anzuschauen, gibt es dennoch. Das ist neben der erfrischenden Sichtbarkeit lesbischer Menschen auch der unverfängliche Umgang mit Masturbation und lesbischem Sex. Die Kandidat*innen und Irina sprechen über Vulven, Dildos, Orgasmen und sexuelle Vorlieben. Unterhaltung ist ebenfalls garantiert.

Bisher sind sechs von insgesamt neun Folgen von „Princess Charming“ erschienen. Die nächste erscheint am Montag.

Auf Tv Now.

Dat kéint Iech och interesséieren

PODCAST

Am Bistro mat der woxx #394 – D’Enn vu Filmland

All Woch bitt d’woxx Iech an hirem Podcast en Abléck an hir journalistesch Aarbecht. An enger Woch maachen d'Filmstudioen „Filmland“ zu Keelen hir Dieren endgülteg zou. Domadder geet no dräizéng Joer eng Ära op een Enn, déi fir déi audiovisuell Produktioun zu Lëtzebuerg ganz wichteg war. D'Yolène Le Bras war fir eng Reportage an de Studioen...

PODCAST

Am Bistro mat der woxx #393 – Kuddelmuddel ronderëm de Projet Alpha

All Woch bitt d’woxx Iech an hirem Podcast en Abléck an hir journalistesch Aarbecht. Eng Etüd iwwert de Pilotprojet Alpha vun der franséischer Alphabetiséierung an der Grondschoul huet fir vill Debatte gesuergt. Virum allem well de Bildungsministère mat der Publicatioun vun der Etude ee puer méint gewaart huet. D'Resultater vun der Studien...

PODCAST

Am Bistro mat der woxx #392 – Wat bedeit d’Urteel géint d’Marine Le Pen?

All Woch bitt d’woxx Iech an hirem Podcast en Abléck an hir journalistesch Aarbecht. Dës Woch war den Dag vun der Entscheedung a Frankräich: De Cour d'Appell zu Paräis huet d'Strof fir d'Marine Le Pen zwar konfirméiert, mä an engem wichtegen Detail ofgeännert. Am Podcast diskutéiere mir, wat der rietsextremer Politikerin Marine Le Pen...

PODCAST

Am Bistro mat der woxx #391 – Ass Lëtzebuerg wierklech esou gutt bei der internationaler Klimafinanzéierung?

All Woch bitt d’woxx Iech an hirem Podcast en Abléck an hir journalistesch Aarbecht. Am Kader vun der internationaler Klimafinanzéierung gi räich Länner Sue vun d'Länner aus dem Globale Süden, fir datt déi d'Klimakris mitigéiere kënnen. An awer och, fir datt si sech un d'Auswierkunge vun der globaler Erwiermung upasse kënnen. Lëtzebuerg steet...